miércoles, 21 de enero de 2015
Imagen Original
Imagen Recortada
Hola de nuevo, hoy vengo para dejarles otra edición fotográfica, esta vez sobre transparencias. Consiste en coger una imagen con fondo de color y recortarla para dejarla con fondo transparente.




Para esta tarea utilicé Gimp, un programa libre que en muchos ordenadores viene de fábrica, si no podéis descargarlo en la página oficial. El programa permite hacer muchísimas cosas pero puede ser un poco complicado al principio (yo ya lo llevo usando años y no me dio ningún problema). Como el fondo no era de color liso, tardé más en eliminarlo. Como la zona que quería recortar era pequeña, utilicé el selector libre, que me permitió cortar justo por donde quería. La fotografía que utilicé se encuentra en Flickr, donde podéis encontrar imágenes libres de derechos o con la CreativeCommons. Os recomiendo el programa ya que es el más completo que podréis encontrar gratis. Aquí os dejo el enlace a mi drive donde se encuentran ambas imágenes.
Imagen Original
Hola a todos, vuelvo después de un largo tiempo para dejarles un nuevo trabajo que consiste en editar una imagen (la de la izquierda) añadiéndole filtros. Para esta tarea utilicé Fotor, que es una herramienta de edición de fotografías y collages online. Es muy sencilla de usar (no es para expertos) y se pueden añadir bastantes efectos como filtros, marcos, pegatinas, luces...



Imagen Editada
Yo usé el filtro moonbeam y el walden, un marco simple, puntos de luz al máximo, pegatinas, el efecto luminoso vórtex y cambié la línea de la escala de color RGB para pornerla más azul. En esta ocasión cogí una imagen demasiado pesada así que le bajé la calidad con Fotor (también sirve para eso) ya que al guardar la imagen te pide que selecciones la calidad y le puse una bastante baja que ocupa poco. Eso es todo, les recomiendo usar Fotor, es gratis, no hace falta registrarse y es fácil de usar y versátil.
Aquí os dejo el enlace a mi carpeta de drive donde están las imágenes.


Flores Filtradas

Posted by R. González
viernes, 5 de diciembre de 2014
Happy Wheels es un videojuego creado y editado por Jim Bonnaci. La versión completa del juego se encuentra en la página Total JerkFace. El juego trata de recorrer un circuito 2D de plataformas subido a distintos vehículos (una bicicleta, una silla de ruedas, un trineo...) y sorteando diferentes trampas. Lo más difícil del juego es que al golpearte puedes romperte una pierna, un brazo, el torso o incluso la cabeza (puedes llegar sin algunas partes, pero si te golpeas en una parte vital, mueres).
También existen niveles creados por los fans (el juego trae un modo edición donde puedes crear tu propio nivel y compartirlo), los modos de juego más comunes son:

-Tiro de Pelotas (Ball Throw): Consiste en tirar un balón o pelota a uno de los huecos disponibles y conseguir encestarlo en donde pone "Ganar". Los huecos más comunes son los de "Pelotas Extra" y "Muerte".

-Tiro de Espadas (Sword Throw): Consiste en matar a todos los personajes del mapa lanzándoles espadas.

-Reto del Pogo (Pogo Challenge): Consiste en pasar por palos cada vez más altos saltándolos con el pogo.

-Romper el Cristal (Glass Break): Consiste en romper vidrios cada vez más gruesos.

-Caída entre los Jets (Jet Fall): Consiste en caer al vacío evadiendo los jets lo más posible.

-No te Muevas! (Don't Move): Consiste en no mover al personaje para que el nivel resulte perfecto.

-Carrera de Botellas (Bottle Run): Consiste en pasar por encima de una fila de botellas que están en el aire sin caerse.

-Cuerda Oscilante (Rope Swing): Consiste en llegar a la meta agarrándote a unas cuerdas que se balancean.

-Tipo Mapa: Consiste en crear un mapa de aventura con una historia en general.

Bueno os invito a probarlo ya que es muy entretenido y además gratis. Podéis probar una versión reducida del juego en muchas páginas de videojuegos pero la completa (más niveles + los de los fans) sólo esta en la página oficial del juego.

Happy Wheels

Posted by R. González
Tag :, Tag :
jueves, 4 de diciembre de 2014
Hola a todos, hoy vengo para dejarles mi trabajo de GoAnimate sobre el sexting (más bien sobre el grooming). El grooming es cuando un adulto se hace pasar por un menor para ganarse la confianza de otros menores con el fin de lograr imágenes eróticas o pornográficas de estes. Normalmente les piden que les manden fotos chatajeándolos o incluso hackeádoles la webcam sin que se den cuenta. Para este trabajo utilicé GoAnimate, que es una herramienta para crear vídeos de todo tipo e incluso puedes poner efectos de audio, música o voces. Lo malo es que la versión gratuita sólo te permite hacer un vídeo de 30 segundos máximo, así que tuve que hacer dos. Realmente no me pareció muy difícil usarla y ni siquiera necesité mirar tutoriales como con otras herramientas. Aquí va:

GoAnimate

Posted by R. González
miércoles, 19 de noviembre de 2014
Hola a todos, hoy vengo para dejaros un tweet contra la violencia de género para, aunque sólo sea un poco, ayudar a muchas mujeres que estarán sufriendo la violencia en silencio y les recomiendo de corazón que denuncien, la violencia siempre va a más, no tengas miedo de denunciar. Recordad, la violencia no es amor.

O primeiro golpe é só o primeiro, non sufras en silencio, rompe as cadeas do maltrato #culleredopolobotrato


martes, 18 de noviembre de 2014
Hola a todos, hoy vengo para dejaros mi relato de "CienciaQueConta". Desde mi punto de vista fue un trabajo muy interesante pero a la vez difícil porque me costó mucho pensar en que hacerlo, así que buscando por internet encontré la vida de Jocelyn Bell y me pareció muy interesante pero a la vez muy injusto (descubrió ella los púlsares pero le dieron el Premio Nobel a su compañero de trabajo, no a ella) así que decidí escribir sobre ella.

Aquí el relato:


UN PÚLSAR?
Rebeca González Balado 4ºD
IES EDUARDO BLANCO AMOR


-Non lle importa que Antony Hewish obtuvera o Premio Nobel e vostede non?-preguntoume o que noutro tempo fora meu profesor de química antes de irme a Inglaterra.
-Nunca lle din maior importancia, descubrin algo importante e con eso chégame-respondín case sen pensar.
-Nunca foi vostede unha persona envidiosa, Jocelyn.
-A envidia é para xente sen vida, que só se ten a sí mesma.
-Niso concordo con vostede.
A charla seguiu un rato; él non tiña présa, xubilárase fai moito. Eu por aquel entonces traballaba na Universidade de Princeton, pero como era xa case navidade, decidin voltar ó meu fogar, a Irlanda, a visitar ós meus pais e ó meu can.
-
-Vai un frío incrible, non si?-díxome Mary, unha antiga amiga que non vira en 20 anos. Por aquel entonces ela lograra a sua meta, ser profesora de naturais. Non a houbera recoñecido xamais, tiña o cabelo moito máis escuro e corto, e ata parecía que os seus ollos (que eran azuis) se volveran verdes por arte de maxia.
-Si, pero é normal en Xaneiro-dixen eu, acomodando unha bufanda negra moi longa (casi rozaba o chan) que levaba posta.
-Wof, wof!-meu can quería sumarse a conversa. Facia moito que non o via, iso notábase, pero na miña casa de Nova Jersey non habia sitio para un can.
-Ei, Jocelyn, oín que che deron a medalla Herschel.
-Si, asi é.-como sempre, non lle din maior importancia-
-Realmente oín moitas cousas de ti, que crearas un fármaco milagroso, que descubriras unhas covas non sei donde, pero a min sonanme a farsa. Realmente que lograches?-a curiosidade rebulíalle dentro, notábase.
-Pois iso son todo trapalladas, isto é o que pasou:
-
-Sempre me tomaban por tola, pero agora lle mostrarei ó mundo o equivocado que está.
Eu sempre seguira os consellos do meu profesor, él pensaba que eu tiña talento para a física, pero se o tivera non houbera suspendido o examen para pasar ó seguinte curso, iso pensaba eu. Aínda así, eu sempre pensaba nel, e no que me dixera:
«No tienes que aprender montones y montones de datos; tan sólo aprende unas pocas cosas clave, y... entonces podrás aplicarlas y construir y desarrollar sobre ellas... ».
Foi un gran maestro, e mostroume como, en realidade, a Física era sinxela.
Aquel día empezou como outro calquera. Facía poucas semanas que eu axudara a construír un radiotelescopio para detectar quásares. Con él podía analizar un total de 120 metros gráficos impresos en papel cada catro días. Pero hoxe descubrín unhas marcas extrañas no papel, feitas por unha señal demasiado rápida e regular para ser un quásar. Para outra persoa serían insignificantes, pero ó momento dinme conta da súa importancia, aínda que non sabía que eran.
-
-Aínda non sei que son a ciencia certa pero… poderían ser sinais de extraterrestres.-díxome Anthony Hewish.
-Ti cres? Entón deberían chamarse sinais LGM!-dixen alegremente, pensando que era un gran descubrimento.
-LGM?
-Claro, de Little Green Man (pequeño hombre verde).-dixen orgullosa.
-Ten lóxica, pero é un nome absurdo.-riu polo baixo.
-
Revista Nature, 1968: “Descúbrense sinais provintes de estrelas de neutróns xirando a grande velocidade denominadas púlsares”.
-Hewish!!! Viches a revista Nature?-gritei mentres collía alento, vira correndo.
-Claro que si, somos famosos. Por certo, oín rumores que din algo dun premio Nobel polo dos púlsares así que ó mellor o consegues este ano.
-Ti cres? Sería fantástico, supoño…
-
-E iso foi o que pasou.-dixen sen importancia.
-E non che importa que non cho deran a ti? Incrible.-dixo Mary enfadada.
-Non importa, non importa, con ser profesora en Nova Jersey me contento.
-Eres moi fácil de contentar, ainda que eso é prático para o regalo de navidade.
-Pode ser. Realmente ó contrario que a ti, eres moi rara.
-Con que veñas a cear á miña casa en noiteboa me contento.
-Iso xa me parece mellor.-dixen rindo entre dentes.
-
A navidade foi moi tranquila pero corta, gustaríame quedarme máis tempo… Agora mesmo xa voltei a Nova Jersey a traballar. O que eu non sabía é que xamais me darian o Premio Nobel.
Basado na vida de Susan Jocelyn Bell Burnell.

CienciaQueConta2014

Posted by R. González
Buenos días a todos, os dejo aquí el trabajo de informática "Yo de mayor quiero ser..." Este trabajo me pareció muy interesante porque a los que no lo teníamos muy claro nos ayudo a reflexionar sobre nuestro futuro. Espero que os sirva y os guste. Un saludo.

¡Bienvenidos!

¡Bienvenidos!

Voki

Kunai - Naruto 3

Visitas

Etiquetas

Mi tesooooro

Mi tesooooro
Disclaimer: ninguno de los gifs de esta página me pertenecen. Con la tecnología de Blogger.

Copyright © My Game Space -Black Rock Shooter- Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan